როგორ დაიპყრო ანასტასია ბერიშვილმა „ნიჭიერის“ ნახევარფინალი

​როდესაც, სცენაზე 12 წლის გოგონა გამოდის, მაყურებელი, როგორც წესი, საყვარელ, ბავშვურ და გულუბრყვილო შესრულებას ელოდება.

თუმცა, როდესაც მიკროფონთან ანასტასია ბერიშვილი დგება, პირველივე ბგერებიდან ყველა ხვდება, რომ საქმე გვაქვს არა უბრალოდ ნიჭიერ ბავშვთან, არამედ უკვე ჩამოყალიბებულ, მძლავრ და ქარიზმატულ არტისტთან. ​სწორედ, ეს საოცარი გარდასახვა და შემოქმედებითი სიმწიფე გახდა იმ დიდებული ტრიუმფის მიზეზი, რომელიც ანასტასიამ მეგა-პროექტ „ნიჭიერის“ მე-11 სეზონის მესამე ნახევარფინალში მოახდინა.

,, მისი ნახევარფინალური გამოსვლა „რუსთავი 2“-ის ეთერში არ ყოფილა უბრალოდ მორიგი საკონკურსო ნომერი – ეს იყო ნამდვილი ვოკალური მასტერკლასი და დრამატურგიულად დახვეწილი შოუ." მისი ხმა არ იყო პატარა 12 წლის ბავშვის ხმა, ის დიდი ზრდასრული მომღერალივით მღერის. ასე აფასებენ მას პროფესიონალები.

​ანასტასიამ სცენაზე შემოიტანა ისეთი ენერგია, სიმშვიდე და ამავდროულად, ხმის მომაჯადოებელი ძალა, რომ დარბაზმაც და ჟიურის წევრებმაც სუნთქვა შეიკრეს. მისი შესრულება გამოირჩეოდა უბადლო ვოკალური ტექნიკით, სადაც თითოეული ნოტი ზუსტად, ღრმა ემოციითა და არტისტული გააზრებით იყო ნამღერი.

ანასტასიას სცენაზე დგომისას აქვს ერთი საოცარი თვისება – მას შეუძლია მთელი დარბაზის ყურადღება აბსოლუტურად დაიპყროს, მართოს მსმენელის ემოციები და აიძულოს თითოეული ადამიანი, მისი მუსიკალური სამყაროს ნაწილი გახდეს. ​ანასტასია – გოგონა, რომელიც სცენაზე დგას თუ მის მიღმა, ყოველთვის ყურადღების ცენტრშია.

მისი მუსიკალური მოგზაურობა ადრეულ ბავშვობაში დაიწყო და ნათელია, რომ ეს მოგზაურობა მას შორს წაიყვანს. ​

პირველი ნაბიჯები:

ბასტი ბუბუდან ბელარუსის დიდ სცენებამდე ​განსაკუთრებული მუსიკალური მონაცემები ჯერ კიდევ საბავშვო ბაღის ასაკში შეამჩნიეს. სწორედ ბაღიდან მოხდა მისი შერჩევა ლეგენდარულ საბავშვო სტუდია ,,ბასტი-ბუბუში“, სადაც პატარა მომღერალმა პირველი შემოქმედებითი გამოცდილება მიიღო და სცენასთან მეგობრობა დაიწყო. ​მალევე, ოჯახური პირობების გამო, ანასტასია ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად ბელარუსში გადავიდა. სწორედ, აქედან იწყება მისი კარიერის ახალი, საერთაშორისო და წარმატებებით სავსე ეტაპი. 6 წლის ანასტასიამ ქართული დიასპორის ორგანიზებულ კონცერტზე, გადავსებული დარბაზის წინაშე, ცნობილი სიმღერა „Jamaica“ (ჯამალას ვერსია) შეასრულა. ეს დღე გარდამტეხი აღმოჩნდა როგორც პატარა მომღერლისთვის, ისე მისი ოჯახისთვისაც.

ანასტასიას დედა, ამ უმნიშვნელოვანეს წუთებს განსაკუთრებული ემოციით იხსენებს: ​„ იმდენად ვნერვიულობდი, რომ ყურში მხოლოდ ტაშის ხმა მესმოდა და სხვა არაფერი მახსოვს... ,პირველად იდგა ჩემი შვილი ასეთ დიდ სცენაზე და არ ვიცოდი როგორ გაუმკლავდებოდა და ამხელა ოვაციებს თუ მიიღებდა. კონცერტის დასრულების შემდეგ, პირადად ელჩმა მითხრა, რომ სასწრაფოდ უნდა ამეყვანა მისთვის კარგი მასწავლებელი და სამომღერლო კარიერაში მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადაგვედგა.“

​ეს რჩევა წინასწარმეტყველური აღმოჩნდა.

სხვა ქევყანაში ცხოვრების პერიოდში ანასტასიამ არაერთ მასშტაბურ პროექტში მიიღო მონაწილეობა. მათ შორის, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ცნობილი ფესტივალი „ სლავიანური ბაზარი“, სადაც 8 წლის ანასტასიამ „მაყურებლის სიმპათიის“ ნომინაციაში გაიმარჯვა.

ის ფესტივალის ყველაზე პატარა მონაწილე იყო და ჟურნალისტები მისგან რიგში დგებოდნენ ინტერვიუების ჩასაწერად. ასეთ პატარა ასაკში გახდა მრავალი საერთაშორისო კონკურსის გრან-პრის მფლობელი. ​სულ რაღაც 9 წლის ასაკში კი, ანასტასია საბავშვო მუსიკალური კონკურსის, „ზაფხულის ფრთების“ ჟიურის წევრად მიიწვიეს.

მიუხედავად ნორჩი ასაკისა, ის სრული პასუხისმგებლობითა და ობიექტურობით აფასებდა სხვა ბავშვების გამოსვლებს, აქცენტს ყოველთვის ვოკალზე, არტისტიზმსა და შესრულებაზე აკეთებდა.

​„ ვცდილობდი ვყოფილიყავი სამართლიანი ჟიური, რადგან თავადაც ხშირად გამოვდიოდი კონკურსებზე. ყურადღებას ვაქცევდი ვოკალს, ცოცხალ შესრულებას და არტისტიზმს, “ – იხსენებს ანასტასია. ​სამშობლოში დაბრუნება და „რანინას“ ტრიუმფი ​საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, ანასტასიამ კიდევ უფრო დიდ მწვერვალებს მიაღწია და ფართო საზოგადოების უპირობო სიყვარული მოიპოვა.

ის გახდა მეგა-პროექტ „რანინას“ 203 წლის სეზონის ფინალისტი. აგერ ახლა კი, მეგა-შოუ „ნიჭიერში“ გახდა მაყურებლის გულთა ნამდვილი მპყრობელი. ​თუმცა, ანასტასიას ფენომენი მხოლოდ სხვისი შემოქმედების ბრწყინვალე შესრულებით არ შემოიფარგლება.

12 წლის ასაკში მას უკვე აქვს საკუთარი საავტორო სიმღერები, ერთერთი ცნობილ მუსიკალურ პროდიუსერთან, გიგა კუხიანიძესთან ერთად ჩაწერა, რაც მის ნაადრევ შემოქმედებით სიმწიფესა და უნიკალურობაზე მეტყველებს. ​სცენის ფილოსოფია ​როდესაც ანასტასიას საკუთარ შემოქმედებით სამყაროზე ეკითხებიან, ის საოცარი, ბავშვური გულწრფელობითა და ამავდროულად, დიდი არტისტისთვის დამახასიათებელი სიღრმით გვპასუხობს: ​„ ჩემი შინაგანი სამყაროთი და ხასიათით თავს უფრო ლურჯ და ცისფერ ფერებთან ვაიგივებ – ეს ფერები ჩემთვის სიმშვიდესთან ასოცირდება, მეც ძალიან მშვიდი ადამიანი ვარ და მინდა, ეს მშვიდი ემოცია სცენიდან მაყურებელსაც გადავცე. თუმცა, როცა საქმე სიმღერასა და მიზნებს ეხება, ჩემს თავს ოქტავის ყველაზე მაღალ ნოტს, 'ზედა დოს' შევადარებდი, რადგან ის ნამდვილი მწვერვალია. ჩემთვის მთავარია, მაყურებლის სიყვარულია, მათთან ჩემი ემოცია მივიტანო და როცა ვგრძნობ, რომ დარბაზი ჩემს განცდებს სწორად იგებს, ეს არის ყველაზე დიდი ბედნიერება .“ ​წინ დიდი გეგმებია – ახალი სცენები, ახალი სიმღერები და დიდი მოგზაურობები.

თუმცა, რაც არ უნდა შეიცვალოს, ერთი რამ უცვლელია: ანასტასია ზუსტად ინარჩუნებს იმ უნიკალურ ინდივიდუალიზმს, რომლითაც მან სცენის დაპყრობა ჯერ კიდევ 6 წლის ასაკში დაიწყო და რომლითაც დღეს მთელ საქართველოს აყვარებს თავს.